Zo, en dan nu even

Mijn lerares heeft me een thema gegeven: een fragment uit 20.000 Mijlen onder zee van Jules Verne in het Latijn vertalen. Aan de slag met woordenboeken in beide richtingen, de oude schoolgrammatica van R. Lenaers S.J., papier en potlood. “Wij waren bij de eerste helling van de berg aangekomen.” Ad primum montis clivum perveneramus?  En dan nog heel wat beschrijving van zeewier, algen, zeelianen, tot mijn woordenboek het twee uur later opgeeft bij “steenkolenlaag”.  Wel, het was een plezierige oefening en ik voelde me deugdzaam geconcentreerd in plaats van dwaas versnipperd. De ideale beloning zouden deze prachtige trompe-l’oeilgebakjes zijn.

Versnapering

(Voor de goddelijke huisvrouwen, het recept bij Diary of A Ladybird)

4 gedachtes over “Zo, en dan nu even

  1. Volentibus nihil arduum moet je maar denken. Ken jij een zekere Annegeerke? Die heeft met jou nog in Florence gestudeerd en veel plezier gemaakt. Is een collega van Dana.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s