Roman op steekkaarten

Vladimir Nabokov schrijft op zijn vertrouwde steekkaarten, tijdens een zomerse uitstap. Comfortabel in de auto, die zijn vrouw meestal bestuurde. Wie opgroeit met een chauffeur, zal een chauffeur altijd gemakkelijk blijven vinden? Geen idee waarom foto’s van Nabokov steevast mijn geluksgevoel aanwakkeren. Idealiter is hij hier een prachtzin van Ada aan het voltooien. En auto’s als de zijne, ach, die maken ze niet meer. (Ik mag niet vergeten aan mijn vader te vragen welk merk dit is.)

Foto via Writers At Work

Silentium

(In Het hart van de schorpioen stuit ik op een taalwondertje:)

RUSSISCH: Je leert Cyrillisch lezen, maakt een Assimil door, komt tot het besluit dat deze taal te moeilijk voor je is. Als de NRC een vertaalwedstrijd uitschrijft, kan je dankzij een woordenboek toch het gedicht van Tsjoettsjev ontcijferen en word je eervol tweede.

SILENTIUM

Maak geen gerucht, wees stil en hou

Al wat je voelt en droomt voor jou.

Laat het uit zielengrond ontstaan

En sprakeloos ten onder gaan

Zoals de sterren in de lucht:

Geniet het – en maak geen gerucht.

 

Hoe kan een hart ooit opengaan?

Hoe kan een ander jou verstaan?

Begrijpt hij wel wat jou bezielt?

Gedachte wordt door taal vernield;

Een bron vertroebelt bij een zucht:

Drink water – en maak geen gerucht.

 

Leef in je eigen ziel het meest,

Er ligt een wereld in je geest,

Een geheimzinnig toverwoord

Dat door de drukte wordt verstoord

En voor de zonnestralen vlucht:

Hoor ’t zingen – en maak geen gerucht!…

Paul Claes, Het hart van de schorpioen, Amsterdam, 2002, p. 92-93.

Hier kunt u de Engelse vertaling van dit klassieke Russische gedicht door Vladimir Nabokov beluisteren. En mocht u Fedor Tsjoettsjev internationaal willen googlen, de Engelse schrijfwijze van zijn naam is Fyodor Ivanovich Tyutschev.