Jeanne-Marie

DSC_0138Een dierbare vriendin belandde in Gasthuisberg en dat bepaalde augustus. September. Oktober. Op de rommelmarkt vond ik een kinderboek over Parijs dat ze erg mooi zal vinden, geschreven en geïllustreerd door Françoise Seignobosc. Jeanne-Marie in Gay Paris. Ja, die titel zullen we samen ook grappig vinden. Ze heeft me mooie buurten van Parijs leren kennen. O, de witte perziken die we kochten bij Hédiard! Daarom deze tekening, van zaken die ik soms mis. Groene houten kisten vol boeken, langs de oevers van de Seine.

Françoise, Jeanne-Marie in Gay Paris, Charles Scribner’s Sons, New York, 1956.

Nest

nest vooromslagIk schreef een kortverhaal over Rubens’ moeder. In het boekje zijn ook twee authentieke brieven van haar hand opgenomen. Want ik houd ervan dat mijn lezers met de eigen woorden van het personage zelf kunnen kennismaken. Mijn woord, haar wederwoord. Vormgeving door Kris Van Elshocht.  Uitgeverij Amerika. Vanaf 30 augustus in de boekhandel.

Michaelina

260px-Zelfportret_wautier
M. Wautier, Zelfportret,  part. verzameling

Muntte Michaelina Wautier uit in het portretteren van mannen, ook haar blik op vrouwen en kinderen was markant. Vele zaken troffen mij in dit mooie zelfportret, waaronder de lichte toets in de weergave van de parels om hals en pols, het accessoire bij uitstek van de waardige westerse vrouw. Zo licht en haast doorschijnend zijn die parels weergegeven, dat ze beginnen te lijken op de symbolische zeepbellen in haar jongensportretten. Homo bulla, de mens is een zeepbel, dat wist men maar al te goed in de zeventiende eeuw. De man een zeepbel, de vrouw een parel, het komt allemaal op hetzelfde neer, lijkt ze te zeggen. Ik werd weer eens verliefd op een portret.

M.

wautier

Ik stond haast aan de grond genageld, op de tentoonstelling met werk van Michaelina Wautier in het MAS. Wie zou vermoed hebben dat een zeventiende-eeuwse ongetrouwde vrouw in Brussel zo goed was in het scherp, aards, sprankelend portretteren van mannen?

Rollend kruid

download

Maandag 11 juni herdenken we schrijver Kamiel Vanhole in Leuven.

Onder de titel Rollend Kruid, Tumbleweed. Kamiel was een reiziger, een flâneur, een dichterlijke, filosofische voetganger. Hij volgde Van Gogh in de Borinage, Baudelaire in Brussel, een legendarische oom als goudzoeker in Amerika.

Ik lig op mijn chaise longue en herlees en hoor bijna zijn stem.

Kamiel2