Deux chevaux

eend

Ik leen een foto van de mooie blog Deux femmes. Twee dames bij een eend, een geit, een deux-chevaux.  Hoe houd ik van die auto met zijn oprolbare dak en opklapbare raampjes. In mijn jeugdherinneringen wel bestuurd door aanzienlijk slankere vrouwen. Ha, de aanblik van de armband rond hun dunne pols wanneer ze de mooie versnellingspook onversaagd en bekwaam hanteerden en ons, kinderen, naar pretparken en ijssalons brachten.

Entrepreneur in Packard te Brussel

Advertentie voor Packard 1935
Advertentie voor Packard 1935

In 1973 speelde Fud Candrix op Jazz Middelheim. In een interview vertelde hij: “Dat ik orkestleider ben geworden heb ik eigenlijk te danken aan een van Brussels kleurrijkste figuren, de Olympische zwemkampioen Martial Van Schelle. De man, die in de tweede wereldoorlog als spion door de Duitsers zou gefusilleerd worden, reed in die tijd door Brussel in een grote open Packard die hij had meegebracht na een van zijn vele reizen door Amerika. Zijn grote liefde voor de Verenigde Staten ging gepaard met een even grote liefde voor jazz. Hij had te Brussel een grote sportwinkel en toen ik daar op een mei-dag van 1935 voorbijliep, riep Martial mij binnen.
– Legerdienst gedaan? Wat doe je nu?
– Voorlopig niets.
– Ik open volgende week in Oostende een nieuwe danszaal, met bad, het “Lac aux Dames”. Tracht tegen die tijd een orkest bij elkaar te krijgen van tien man…
Het orkest werd gekleed in witte tuxedo’s, het werd “Orchestre Blanc” genoemd en het werd een groot succes. De zomermaanden speelde het te Oostende, de wintermaanden in “L’Heure Bleue” te Brussel.”

Dit puzzelstukje aangaande Martial Van Schelle drukte me vandaag opnieuw met de neus op de feiten: indien hij niet op zijn drieënveertigste vermoord was door de nazi’s in Breendonk, had hij een van de grote naoorlogse Belgische zakenmannen kunnen worden. En een ware mecenas.

(Met dank aan David Deroy)

Jongens waren we

525771_350290318369167_100001646056442_974740_1108580930_n

– maar aardige jongens. “Vrouwen verzamelen niet, mannen wel,” zei J. Ik wilde nog protesteren, wat met mijn immer groeiende collecties boeken, prenten, affiches? Maar op de speelgoedbeurs in Malle zag ik de relatieve waarheid van zijn stelling in. Miniatuurtreinen, miniatuurauto’s, miniatuurvrachtwagens. Blije heren. De aanblik was beklijvend, want vandaag bekeek ik elk voertuig op de weg als een uitvergrote Dinky Toy of Lesney, elke bouwvakker met helm als een reusachtig Playmobilfiguurtje, elk vliegtuig in de lucht als een gemonteerde Airfix.

(Ik vond de naam van de fotograaf niet terug.)

Hydra-Matic

oldtimerbeurs
Op een oldtimerbeurs zijn verrassend veel boeken te koop. Zo geraakt men dan gecharmeerd door een informatiebrochure van General Motors. “In deze brochure wordt verklaard hoe de Hydra-Matic werkt en bediend wordt. Tevens worden verkoopargumenten gegeven, opdat de G.M. verkoper met de vereiste kennis van zaken zijn klanten zou kunnen overtuigen van de onmisbaarheid van de Hydra-Matic transmissie in een moderne automobiel.” Wie het Belgische verkeer kent, hoeft vermoedelijk niet meer overtuigd te worden.

Lehmann

lehmann2
Veel speelgoed, in de mannelijke studeerkamer. Ernst Paul Lehmann & Co, opgericht in Brandenburg an der Havel in 1881. (En ik die dacht dat speelgoed, net als kerstversiering, afkomstig was uit fabrieken bevolkt door kabouters.) Garage en wagen in gelithografieerd blik, EPL 771 en 765. Een cadeautje, van iemand die er een jeugdherinnering bij vertelde. Kinderen van lang geleden moeten er passioneel van hebben gehouden en dolgelukkig mee zijn geweest. Die struikjes bij de garage alleen al!