Worstenbollen en appelbroden

Verloren maandag, een Antwerpse traditie. In Leuven is het even zoeken naar de gepaste lekkernijen voor deze dag, appelbollen en worstenbroden. De flamboyante bakkersvrouw beseft dat ik om een welbepaalde reden in haar winkel sta. “Mijn vader was bakker in Limburg,” zegt ze, “hij maakte regelmatig worstenbroden met vers gehakt. Hier maken ze die zo lekker niet, met cervelaat.”
Ons gesprek over lokale specialiteiten herinnert me plotseling aan een sinds lang niet meer geproefde versnapering: de goudgele eierkoeken van bakkerij Lanslots op de Molenzijde in Merksplas.
Verloren maandag zou komen van verzworen maandag, de dag waarop nieuwe gildebroeders de eed aflegden en hun collega’s trakteerden. Mogen we aannemen dat de jonge Pieter Paul Rubens de andere schilders op appelbollen en worstenbroden vergastte toen hij zelfstandig meester werd in de Sint-Lucasgilde? Anno 1598. Ik zie ze al eten: Otto Van Veen, Jan Breughel, Abraham Janssens.

Een gedachte over “Worstenbollen en appelbroden

  1. Heel fijn leen, snoepertjes… ik vermoed dat Nicolaas Rockox toch ook wel een worstenbroodje zou lusten. Vers uit de oven, vooraan in de schommelkeuken, even keuvelend bij het huispersoneel…
    Groetjes hildegard

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s