Verlangen naar een cowboy

Wondere wereld

“Ken je de verhalen van Lydia Davis?” zei mijn uitgeefster. “Echt, moet je lezen. Zo grappig. Soms is het ook gluren. Ze is getrouwd geweest met Paul Auster.”
Wie schetst mijn verbazing toen The Collected Stories of Lydia Davis onder de kerstboom bleek te liggen? En nu lees ik, lees ik, lees ik.

Lydia Davis noemt haar ultrakorte verhalen terecht ook prozagedichten, maar ze beseft terdege dat zulks niet lekker klinkt. Hoe dan ook dwaal ik graag rond in haar wereld. Een wereld waarin sommige vrouwelijke hoofdpersonen Foucault lezen en aantekeningen maken terwijl hun huwelijk strandt, of hun fijnproevende en aan ouderwetse stoofschotels en gebraad verslingerde echtgenoot voortdurend tofu-variaties voorzetten.

“Een paar jaar geleden hield ik mezelf voor dat ik met een cowboy wilde trouwen. Waarom zou ik ook niet – ik leefde alleen, opgewonden door het bruine landschap, en af en toe zag ik een cowboy in een vrachtwagen in mijn achteruitkijkspiegel wanneer ik over de brede autostrades van de Westkust reed? Eigenlijk, zo besef ik, zou ik nog altijd graag met een cowboy trouwen, hoewel ik nu in het oosten woon en al getrouwd ben met iemand die geen cowboy is.

Maar wat zou een cowboy in mij kunnen zien – een professor Engels, de dochter van een andere professor Engels, niet erg gemoedelijk? Als ik een glas of twee heb gedronken, word ik wat gemoedelijker, maar ik spreek nog steeds correct en weet niet hoe ik grappen moet vertellen tegen mensen tenzij ik hen goed ken, en dan zijn het dikwijls universiteitsmensen of mensen die bij hen wonen, die ook correct spreken. Hoewel ze me niet storen, voel ik me afgesneden van alle andere mensen in dit land – om slechts dit land te noemen.”

(The Professor, provisorisch vertaald door mij)

10 gedachtes over “Verlangen naar een cowboy

  1. Als u van Lydia Davis houdt, wens ik u iemand toe die u straks met oudejaar een boek met “zkv’s” (“zeer korte verhalen”) van de Nederlandse schrijver A.L. Snijders cadeau doet. (Bijvoorbeeld: “Vijf bijlen” of “Bordeaux met ijs” of “Belangrijk is dat ik niet aan lezers denk”. Er verschenen ook bundels met columns, zeer genietbaar, maar toch minder opmerkelijk dan zijn korte teksten.)

    Enkele zkv’s van Snijders zijn onlangs in het Engels vertaald. Door wie? Door Lydia Davis natuurlijk! Haar vertalingen staan hier (er staat ook een link naar de oorspronkelijke Nederlandstalige versies bij):http://asymptotejournal.com/article.php?cat=Fiction&id=19&curr_index=1

    1. Fijn om te horen! Zijn teksten over dieren zijn apart gebundeld, in “De mol en andere dierenzkv’s”. Snijders’ bundels met zeer korte verhalen (zkv’s) verschijnen bij een kleine uitgever, http://www.afdh.nl. U kunt ze online bestellen, maar een goede boekhandel heeft ze wel in voorraad.

  2. Een opdracht van een leraar Nederlands om een samengebald verhaal neer te schrijven, van slechts één pagina lang, zag ik niet zitten.
    Ik verzon maar wat over Beatrijs in combinatie met Marieke van Niemegen dat zou eindigen bij Marieke uit Pallieter. Over drie vrouwen dus met uiteenlopend karakter.
    Het kwam niet slim met die drie in één superkort verhaal.
    Teleurgesteld over mijn eigen onkunde, frommelde ik het neergeschrevene tot een samengebalde prop en lei het voor de prof. Die vond het zo grappig dat hij toch zei: “Jou samengebald verhaal is een voorbeeld van frustratie over onkunde, maar ik heb daar begrip voor.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s