Yoors

Jan Yoors, Wandtapijt Roots

“Mijn vader, die schilder was en glazenier, was in het zuiden van Spanje opgegroeid, hoewel hij in Vlaanderen was geboren. Hij vertelde over Andalusië alsof hij over het Paradijs sprak, en de Zigeuners kwamen er altijd aan te pas. Hij noemde hen Gitanos en ik groeide op met hun muziek, de Cante Hondo. Ons huis in Antwerpen was een heel gelukkig en zonnig oord en mijn eerste kinderjaren herinner ik me als een periode die overstraald werd door blijheid en geluk.

In zijn op grote schaal gemaakte ontwerpen voor kerkramen gebruikte mijn vader rode kleuren die trilden van leven, oranje, vlammend als de zon, diep ultramarijn blauw, vorstelijk purper, stralend gouden geel. Mijn vader verstond de kunst om deze kleuren in een breed akkoord te laten opzingen.”

Jaren geleden vond ik het meeslepende boek ‘Wij Zigeuners’ van Jan Yoors. Deze  auteur, zoon van een uitmuntende glazenier, ontwikkelde zich in New York tot een bijzondere fotograaf en ontwerper van wandtapijten. Gisteren zag ik deze monumentale werken voor het eerst “in het echt”: het museum FeliXart in Drogenbos wijdt een prachtige tentoonstelling aan Jan Yoors, te ontdekken tot 13 januari 2013. Ik werd er herinnerd aan de invloed van glazeniers op mijn eigen kindertijd en de lange, schitterende traditie van weefwerk en wandtapijten in ons land bij de Noordzee.

Jan Yoors, Wij Zigeuners, uit het Engels vertaald door E.H. Eenhoorn, Brussel-Den Haag, 1967, p. 44.

5 gedachtes over “Yoors

  1. Dag Leen, dezer dagen misschien een paar toevalligheden aan het beleven :-): ik schrijf ´s morgens iets over Unamuno´s verlangen naar eeuwigheid, wil ´s avonds de lectuur van een novelle van Hesse beeindigen en de pagina waar ik gekomen was, begint net met… een schitterend gedicht over eeuwigheid (zie mijn blog). In de pagina´s over Unamuno die ik las, is ook sprake van Timmermans, om een of andere reden denk ik aan zijn vriend Eugeen Yoors, lid ook van De Pelgrim, die ook bij jou nu opduikt én die je in verband brengt met de zigeuners – een volk waarover ik al een tijdje van plan ben te schrijven (en laten schrijven)…

  2. Over een concatenatio gesproken! Ik ben onlangs ook Ernest Van der Hallen tegengekomen, in een bijdrage aan een literaire wedstrijd – iemand vermeldde hem als een schrijver die inspireerde. De boeken van Yoors over zigeuners zijn de moeite waard, ik bezit er een van, maar de universiteitsbibliotheek bezit ze allemaal, de Engelse originelen en de Nederlandse vertalingen. De tentoonstelling is een primeur in België en ik hoop binnenkort ook eens Eugeen Yoors’ kapel in het H. Hartinstituut in Heverlee te bezoeken.

  3. Goede avond Leen;
    wandtapijten is een vorm van kunst die ik in de hedendaagse kunst niet ken. Ik ken alleen tapisserien uit de tijperk van de barok of later uit kasteelen die prachtig gemaakt zijn. Ik ben geen vriend van moderne kunst, maar bijvoorbeeld in Köln zijn in het museum vlak bij de Dom geen hedendaagse wandtapijten te zien. Dit is een beetje geruststellend dat deze kunst nog bestaat.

    Groeten uit ons thuis in Niederkassel
    Dieter.

    1. Ja, ze bestaat nog Dieter. Ik herinner me de ongelooflijk mooie Brusselse wandtapijten in het paleis in Krakau, met gouddraad doorweven, wat schitterend moet zijn geweest bij kaarslicht …
      Groeten uit Leuven,
      Leen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s