Lichtmis. Mooi woord. De eerste jonge hazen van het jaar. Langere dagen. En het patroonsfeest van de universiteit in mijn stadje.
Interessant aan vroegere eeuwen is dat ze andere schoonheidsidealen hadden. In deze vijftiende-eeuwse kopie van het nog veel oudere beeld van de Sedes Sapientiae, Zetel van de Wijsheid, is de sierlijke drapering haast een vorm van geluidloze muziek. Je wordt er rustig van. Nog afgezien van het feit dat je pure girl power aanschouwt.
Leen Huet 
vergeet geen pannenkoeken te bakken vandaag ,voor lichtmis!
Ik vertrek naar de winkel voor ingrediënten!
gestolde muziek inderdaad. En een vertrouwenwekkende figuur – standvastig, sterk & stabiel. Niet slecht als vrouwbeeld.
Plus, de link met wijsheid. ‘Standvastig en sterk’, dat is mooi!