Vastenavond

De keuken ruikt naar pannenkoeken, want het is Vastenavond.

Hier zou ik een afbeelding van een detail uit Bruegels Strijd tussen Carnaval en Vasten kunnen inlassen, met een uitlegje erbij, maar u hebt ogen en verstand, dus u kunt Bruegels biografie ook gewoon zelf lezen. Net zoals ik nu, ruimschoots laat maar vol verrukking, Le temps des cathédrales van Georges Duby aan het lezen ben.

Tijdens het snoeien van dode takken en het woest weghakken van braamscheuten vond ik onverwacht een schat: deze veertjes van een Vlaamse gaai. Ongetwijfeld een teken dat er een gevecht had plaatsgevonden, waarbij de Vlaamse gaai wellicht het onderspit had gedolven – tegen de kauwen? tegen de buizerd? tegen de kleine, middelgrote of grote spechten?

‘Het zijn rotzakken,’ zo hoor ik mijn vader deze genadeloze vogelsoort nog beschrijven. Maar met hun blauwe veertjes ben ik blij.

10 gedachtes over “Vastenavond

  1. Jouw vader moet een echt nare ervaring gehad hebben.

    Deze ervaring draagt er misschien toe bij dat de dochter meent dat de door de vogel achtergelaten blauwe veren ‘ongetwijfeld’ het resultaat zijn van een gemeen gevecht, dat de gaai is aangegaan, en bovendien verloren zou hebben.

    Zelf zou ik deze blauwe pluimen zien als een milde gift aan jou van deze vogel, waarvan een opgezet exemplaar mijn vroegere kinderkamer siert.

    Wij vinden elkaar in de vaststelling dat de veren prachtig zijn. En het door jouw gekozen kader is, à la hauteur des plumes perdues!

    1. Het voelt zeker als een milde gift, Jonas. Maar het begon er vanmorgen al mee dat ik bij de garage allerlei donzige zwarte veertjes vond – gewoonlijk het teken dat er een vogel is aangevallen. Bij het snoeien, 200 meter verderop en een halve dag later, vond ik dezelfde donsveertjes en plotseling ook deze blauwe veertjes, plus slagpennen. Wat is er precies gebeurd? We hebben er het raden naar. Mooi dat jij deze vogel al sinds je kindertijd kon bestuderen!

Geef een reactie op emile@clemenscom.be Reactie annuleren