Sielen

Een citaat uit het kasboek van Waltman Van Dyck, al eerder op deze blog aangehaald:

“In Januario 1650 ontfanghen van myne suster Susanna Van Dyck beggyntien tot Antwerpen de somme van ses hondert en vyftich guldens tot eene almoesse ende dat voor onse ouders ende onse suster Cornelia Van Dyck oock beggyntien in haeren leven, als mede onsen Broeder Anthonio Van Dyck, sielen, op dat de selve deelachtich soude mogen wesen vande H.H. Sacrificien ende gebeden die in dat capelleken sullen geschieden in alle toecomende tyden.” Wie in deze afgelegen kapel een kaars zou branden, herdenkt dus meester Antoon Van Dyck. Kunsthistorische pietas.

Foto via Erfgoedbank Hoogstraten; cfr. L. Huet, Een barok kleinood op een Kempense akker, in Vreemd gebouwd. Westerse en niet-westerse elementen in onze architectuur, o.l.v. S. Grieten, Brepols, Turnhout, 2002.

Het zijn best mooie feesten voor historici, Allerheiligen en Allerzielen. Feestdagen instellen voor verbondenheid met markante en onopvallende mensen uit het verleden, dat is eigenlijk de historische praxis algemeen denkbaar maken. De rest – de foto’s van grootouders op de schouw en de biografieën van Marie-Antoinette op mijn boekenrek – vloeit eruit voort.

En wat staat daar op die postkaart? “Lieve Papa en Mama, ik ben goed gezond en zijn hier gaarne…” Een glimlach.

Familiebezoek

Kerkhof Sint-Clemenskerk, Minderhout
Kerkhof Sint-Clemenskerk, Minderhout

We legden familiebezoeken af op twee kerkhoven en een begraafplaats. Mijn moeder toonde me de graven van haar grootouders en hun ouders op het prachtige hofje van de Sint-Clemenskerk in Minderhout. Naast afstamming in rechte lijn was er ook tijd voor de zijtakken.

Bij de Sint-Clemenskerk, Minderhout
Bij de Sint-Clemenskerk, Minderhout

Ruitjespaard

sass021avon01_01_tpg

Teruggevonden in de kast. Heerlijk prentenboek uit 1945, van de mij geheel onbekende Carry Sassen. Het schenkt de ziel rust,  een boek met maar zestien bladzijden. En Trui het ruitjespaard, die had ik zelf ook wel gewild als speelgoed. Het kleinood is volledig na te lezen op DBNL.

Drukwerk

oldtimer2
Ook tussen achtcilinders in lijn, originele Highlander tartanbekledingen en SL’s speur ik onverdroten naar drukwerk. Een stapel oude postkaarten leverde heel wat peinture idiote op, van het soort dat de dichter Rimbaud zou weten te waarderen.

Hydra-Matic

oldtimerbeurs
Op een oldtimerbeurs zijn verrassend veel boeken te koop. Zo geraakt men dan gecharmeerd door een informatiebrochure van General Motors. “In deze brochure wordt verklaard hoe de Hydra-Matic werkt en bediend wordt. Tevens worden verkoopargumenten gegeven, opdat de G.M. verkoper met de vereiste kennis van zaken zijn klanten zou kunnen overtuigen van de onmisbaarheid van de Hydra-Matic transmissie in een moderne automobiel.” Wie het Belgische verkeer kent, hoeft vermoedelijk niet meer overtuigd te worden.

Oogst

appeloogst 2013
Het schrijven onderbreken om appels te gaan oogsten, zo wordt de herfstmiddag goed besteed. Goudreinetten, is me verteld, Rubensappels, is me verteld, in elk geval de heerlijkst smakende soort. En net als in dat gedicht van Sapfo zijn er appels die te hoog hangen. Toch staat de teller al op 187. Mooi, van zo’n oude boom.

Ma petite flamande

wannes2bjpg
“Ma petite flamande de Heyst-aan-Zee”, jarenlang heb ik mijn vader die zin uit een chanson horen citeren. Was het een regel van Brel of Bialek? Ik stond er nooit bij stil. Nu leert enig gegraaf in familiearchief en op het internet me plotseling dat het hier een tweetalig lied betreft van Bob Delmare, die eind 1967 in Wortel optrad, niet lang voordat Wannes Van de Velde daar zijn blijde intrede zou houden.
Delmare

Hij lijkt sprekend op een vroegere studiegenoot van me, Bob Delmare. En zijn liedje is hier te beluisteren.