De laatste sneeuwman die ik maakte, in januari 2009. Het jaar begon rampzalig, maar ik herinner me dat ik vreemd blij was terwijl ik de sneeuw rolde, met tintelende handen.
En ik vond hem zo keurig, met die walnoten als knoppen! (Hoewel, als kind heb ik geleerd, steenkool voor de ogen, een wortel voor de neus, misschien ook nog een neusdoek om zijn hals, een hoed van grootvader…)
Hé Leen,
Hij doet me een beetje aan je kerstkrans denken! 🙂
x
En ik vond hem zo keurig, met die walnoten als knoppen! (Hoewel, als kind heb ik geleerd, steenkool voor de ogen, een wortel voor de neus, misschien ook nog een neusdoek om zijn hals, een hoed van grootvader…)
best een montere sneeuwman! elegant ook, met die beret. (of is ’t een gewone pet?)
Ik heb hem m’n eigen baret opgezet – het was allemaal pure improvisatie.