Jaklien

Prinses Petronella

Jaklien is gestorven, las ik vandaag bij de overlijdensberichten in de krant. Een schaap met witte voetjes, Simon en Saartje, Floris en Floriaan. Mirabella en de grijze vis. Mijn moeder hield evenveel van die boeken als ik. Dan had je nog De 365 jurken van prinses Petronella, een titel die een zekere invloed op mijn bestaan heeft uitgeoefend. Het onverdeelde genoegen waarmee ik als kind de verhalen van Mariette Van Halewijn las en in Jakliens tekeningen verdween staat me plotseling opnieuw helder voor de geest. Plus het licht in een zitkamer, glanzend verpakte toffees van Quality Street, het fluweel van een sofa, de stemmen van de mensen rondom mij.

10 gedachtes over “Jaklien

  1. Ik heb andere maar even goede herinneringen aan de tekeningen van Jaklien, meer dan de tekening van Fiep Westendorp zijn zij de illustraties bij mijn gelukkige kindertijd.

  2. de braafheid van Jaklien was geruststellend. Van Hollandse familie kregen we soms kinderboekjes waar we in aanwezigheid van onze ouders niet in durfden kijken.

  3. Mirabella en de grijze vis was altijd mijn lievelingsboek. Vandaag werd ik 45 en postte mijn vader mijn geboortekaartje op Facebook. Toen ik er eens goed naar keek zag ik dat de illustratie erop was gesigneerd: Jaklien. Nooit geweten dat het dezelfde tekenares was… Prachtig toeval, nietwaar?

    1. je zet me aan het denken, Micheline; ik had het boekje als kind, maar ik weet niet of het nog tussen mijn overgebleven kinderboeken zit. Er was ook ‘Mirabella en de grijze vis’; en dan al die Simon-en-Saartjeboeken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s