Casanova en de luchtballon

Een achttiende-eeuwse luchtballon stijgt op

Francesca Buschini aan Giacomo Casanova, woensdag 5 mei 1784:

Ik vermoed dat u me voor de gek houdt met uw verhaal dat u in een luchtballon wilt stappen en dat u, als de wind gunstig is, naar Triëst gaat en daarna naar Venetië zult komen. Maar als u zo gek bent om in een luchtballon naar Venetië te komen, dan weet ik zeker dat de wind u niet naar Venetië maar naar Pluto zal voeren en dan zult u inderdaad behoefte hebben aan een De Profundis. Ik smeek u zo ’n bezoek zo lang mogelijk uit te stellen. Ik heb twintig dagen geleden een luchtballon gezien die signor Spinola en Paolo Avanzati en andere edellieden hebben laten bouwen en die veel geld heeft gekost. Ook ik heb hem in de lucht zien hangen toen ik op ons dakterras stond, het leek een grote appel en ik moest vreselijk lachen bij het idee dat u daarin zou willen stappen. Men zegt dat hij midden in een vallei vlakbij Burano is neergekomen! In die vallei was een boer aan het ploegen en toen hij de ballon steeds verder zag afdalen, wierp hij zich op zijn knieën en riep luid: ‘Nu is het moment gekomen dat mijn leven ten einde loopt, want dit is onmiskenbaar een straf van God!’ De arme boer, die niets van deze luchtballon afwist, ging meer dood dan levend van de schrik naar huis. Hij was pas getroost toen hij de ballon naar Venetië bracht en terugkeerde met een gift van twintig zecchinen. Dit was het ongeluk dat de boer overkwam! Men zegt dat er een kat en een hond in zaten en dat die dood zijn aangetroffen! Ik smeek u daarom niet zo dom te zijn om in een ballon te stappen!

Uit: Brieven van vrouwen aan Casanova, vertaald en bezorgd door E. Naaijkens, Rotterdam, 2001, p. 110-111.

4 gedachtes over “Casanova en de luchtballon

  1. Stap niet te vlug in een ballon ! Weet er van mee te praten:
    MIJN VRIEND (ex-Amicius humani genesis) 1959-60 door Werner Lyssens

    Mijn vriend is ballonvaarder
    nog nooit had hij de ruimte gezien
    Nu leeft hij ergens tussen de planeten
    maar men kan hem niet meer zien
    want Mars heeft hem eens uitgenodigd
    voor een tochtje door ’t heelal
    en een bezoekje aan vrouw Luna misschien.
    Toen is mijn vriend in zijn ballon gestapt
    en voer ten sterrenpracht.
    Ik heb hem nooit meer weergezien.
    Maar elke zonnige lentedag
    valt er een traan op aarde,
    een mensentraan,
    een traan door mijn raam
    uit de baan van Mars.

    Werner Lyssens

  2. ’t is dat we nu de ex-post fotografische bewijzen van je ballonvaart hebben, want anders ….. “Ik vermoed dat u me voor de gek houdt met uw verhaal dat u in een luchtballon wilt stappen “

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s