De eerste

sneeuwklok2015

Misschien loop ik als stadsbewoner wat achter. Dit zijn de eerste die ik zag dit jaar. En de bosduiven koeren al.

Intussen wordt er gepraat over oorlog en afgewende oorlog. Mijn moeder herinnert zich hoe ze als kind naar de schuilkelder vluchtte. “Als het nu zou gebeuren, blijf ik gewoon in mijn zetel zitten,” zegt mijn vader. “Wij hebben het onze al gehad, voor de jonge mensen vind ik het erg.”

12 gedachtes over “De eerste

      1. Ik mis Cambridge waar, achter Trinity College, hele ‘hosts’ met krokussen in verscheidene kleuren ontluiken rond deze tijd van het jaar. Ik ging daar graag wandelen om van de natuur te genieten.

  1. Mijn moeder vertelde dat ze 14 jaar oud, naast haar vader stond, op zolder bij het dakvenster, en ze hoorden de eerste vliegtuigen overvliegen en mijn lieve grootvader zei “het is oorlog” – mijn moeder vroeg “papa, wat is oorlog?”
    nu, 70 jaar later heeft elk kind -dankzij de dagelijkse beelden van TV, een haarfijn gruwelijk beeld van wat oorlog is – vooruitgang noemen ze dat?

      1. Idd, zo lang we een keuze hebben. Ik merk dat je in Engeland nog echt uitgestrekte velden of rivieroevers met daffodils hebt. Het zijn mijn favoriete bloemen; waarschijnlijk met dank aan Wordsworth. 🙂 Hier heb je die niet meer. Vanuit de trein zie ik soms nog wel een paar eenzame daffodils of poppies, maar daar blijft het bij in dit land dat één grote droeve stad geworden is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s