Wat is er mooier dan op een dag een pakje met een boek te ontvangen? Ik vond Meneer Minuscuul en de walvis in de brievenbus, een Pools kinderboek van Julian Tuwim uit 1956, nu zwierig vertaald door Jo Govaerts. De illustraties van Bohdan Butenko zijn elegant en doeltreffend.

Om het bootje gezellig te maken
had hij kussentjes mee en een kleed,
waarna hij uit één enkele lucifer
nog vier flinke roeispanen sneed.

Het brengt me rust, dit soort lichtvoetige verhaal over een piepkleine mens die nagenoeg helemaal slaagt in zijn expeditie.

“Hai dato il mio nome a un albero? Non è poco;
pure non mi rassegno a restar ombra, o tronco,
di un abbandono nel suburbio.”

(E. Montale, La Bufera)

Er even tussenuit. Om de schoonheid van een oud dashboard te bestuderen. Mist niemand dat, die elegante koppeling aan het stuur?

Mijn vader vond dat ik “er eens tussenuit moest” en dus stonden we een kwartier later te kijken naar de Scheldeprijs. Op de Bolksendijk. En wat een licht in de lucht!

Terwijl mijn boemeltreintje stopt in het station van Lier, lees ik in mijn Amerikaanse Vogue: “Nestled in the storybook city of Lier, Dries Van Noten’s enchanting Belgian home and sprawling poetic gardens cast their spell on Hamish Bowles…” Dat treft. Ik stuit de laatste tijd voortdurend op landgenoten in het Amerikaanse magazine, onlangs nog mocht ik AMVK op deze bladzijden tegenkomen.

U.S. Vogue, March 2014. Meer over het Ringenhof in een mooi boek van het Liers genootschap voor geschiedenis.

Zon, regen, hagel, zon, de bomen ruisend als storm op zee, zon. Nooit eerder zag ik meiklokjes bloeien op 8 april.