Lokale heiligen vind ik intussen charmantere vertegenwoordigers van de Europese gedachte dan menig Europees politicus. En natuurlijk hoorde ik Sint-Bavo en zijn feestdag Bamis al menigmaal vermelden, maar wat voor iemand hij mocht geweest zijn, geen idee. Het internet leerde me dat hij er als edelman in de zevende eeuw wild op los leefde, zelfs dienaren verkocht als slaven; vervolgens kreeg hij berouw en werd  kluizenaar in een holle boom. Leven in een holle boom, dat klinkt goed. In de Sint-Bavokerk in Boechout viel de valk me op, op zijn roekeloos blote hand. Het beeld is moeilijk geplaatst, laat zich slecht fotograferen; de kunstgeschiedenis kent mooiere exemplaren van de patroon der valkeniers.

Tilda Swinton en de heerlijke allure van oude, mooie uitgaven.

Op het boekenrekje met pockets nemen ze een ereplaats in: mijn drie boeken van T.H. White. Arthur, koning voor eens en altijd. Het boek Merlijn. En De vlucht van de havik. Ze zijn alledrie rijk aan onvergetelijke beschrijvingen van dieren (witborstganzen, snoeken, mieren, egels, eenhoorns, dassen), maar De vlucht van de havik spant voor vogelaars ongetwijfeld de kroon. Hier beschrijft White hoe hij leefde als een kluizenaar en met behulp van eeuwenoude handleidingen een havik probeerde af te richten voor de jacht. Hij noemt zijn havik Gos: “een wild, opgroeiend schepsel wiens vader en moeder hem in een adelaarsnest hadden gevoed met bloederig vlees dat nog trilde van leven, een vreemdeling, afkomstig van verre hellingen met zwarte dennen, waar een hoog verheven bundeltje stokjes en wat witte uitwerpselen met een paar botjes en veren, die aan de voet van een boom lagen, voor hem de voorvaderlijke erfenis waren geweest. Hij was geboren om te vliegen, zijwaarts hellend, vrij te midden van het gebladerte van het Teutoonse hoogland, om met zijn felle klauwen te doden en met die gekromde Perzische snavel te verscheuren, hij die nu met een soort heerszuchtige vroegrijpheid in de wasmand op en neer sprong, het ongeduld van een verwende, maar nobele erfgenaam van het Heilig Roomse Rijk.” Jeugdelixir.

T.H. White, De vlucht van de havik, vertaald door M. Schuchart, Utrecht-Antwerpen, 1980.

Een kleine wandeling in een andere wereld. Omgeven door spechten, eekhoorns, woelmuizen. De camelia ziet eruit alsof ze ontworpen werd door een wiskundige. De ribes is zijn eenvoudige zelf. Quidditas, noemde een middeleeuwse filosoof dat, geloof ik.