Misschien loop ik als stadsbewoner wat achter. Dit zijn de eerste die ik zag dit jaar. En de bosduiven koeren al.

Intussen wordt er gepraat over oorlog en afgewende oorlog. Mijn moeder herinnert zich hoe ze als kind naar de schuilkelder vluchtte. “Als het nu zou gebeuren, blijf ik gewoon in mijn zetel zitten,” zegt mijn vader. “Wij hebben het onze al gehad, voor de jonge mensen vind ik het erg.”

Vandaag herlas ik Jantje Verdure van Stijn Streuvels. De novelle over de bescheiden bakker en zijn harde vrouw bleek nog beter te zijn dan ik me herinnerde. En nu wil ik veel van Streuvels lezen. Op naar een antiquariaat, voor zijn verzameld werk! Een welbestede middag.

(Interessant overigens, in deze ecologisch gestemde tijden, te lezen hoe klanten hun eigen theedoek meebrachten naar de bakkerij om hun brood in te verpakken.)

(Foto via DBNL)

Russische en Chinese toeristen in Antwerpen kunnen nu onze woorden over Rubens lezen. En ik bestudeer het colofon om mijn naam in Chinese karakters en Cyrillisch schrift te zien. Misschien reist zo’n boekje in een koffer mee naar het verre noorden en oosten – nieuwe avonturen voor onze held!

Rubens-wandelgids, een uitgave van Antwerpen Toerisme & congres en BAI-publishers. Onder meer te koop in het winkeltje van het Rubenshuis. Tekst Zonden en Deugden: Leen Huet en Jan Grieten.

Mijn favoriete boekenrestaurateur, Christoph Bruneel van L’âne qui butine, maakte een bijzondere editie van de 4 poems van Peter Wullen, die ik onlangs vertaalde voor nY. Een dichtbundel die zich ontvouwt als een accordeon, heerlijk.

Lichtmis. Mooi woord. De eerste jonge hazen van het jaar. Langere dagen. En het patroonsfeest van de universiteit in mijn stadje.
Interessant aan vroegere eeuwen is dat ze andere schoonheidsidealen hadden. In deze vijftiende-eeuwse kopie van het nog veel oudere beeld van de Sedes Sapientiae, Zetel van de Wijsheid, is de sierlijke drapering haast een vorm van geluidloze muziek. Je wordt er rustig van. Nog afgezien van het feit dat je pure girl power aanschouwt.

Een oude favoriet. Van de Engelse Guido Gezelle.

Binsey Poplars
By Gerard Manley Hopkins

felled 1879

My aspens dear, whose airy cages quelled,
Quelled or quenched in leaves the leaping sun,
All felled, felled, are all felled;
Of a fresh and following folded rank
Not spared, not one
That dandled a sandalled
Shadow that swam or sank
On meadow & river & wind-wandering weed-winding bank.

O if we but knew what we do
When we delve or hew —
Hack and rack the growing green!
Since country is so tender
To touch, her being só slender,
That, like this sleek and seeing ball
But a prick will make no eye at all,
Where we, even where we mean
To mend her we end her,
When we hew or delve:
After-comers cannot guess the beauty been.
Ten or twelve, only ten or twelve
Strokes of havoc unselve
The sweet especial scene,
Rural scene, a rural scene,
Sweet especial rural scene.

Source: Gerard Manley Hopkins: Poems and Prose (Penguin Classics, 1985)

Een prachtige aflevering van nY, met een kleine bijdrage van uw dienares, vertaalster. “Een ‘sprokkelnummer’ met straatwijze, vulgaire of ronduit ranzige teksten van Frank Keizer, Jess De Gruyter, Ruxandra Novac, Daniël Bras, Koen Sels, Marwin Vos, Peter Wullen, Jan-Willem Anker en Nico Carpenier.”