Alles

Ik wilde over melancholie schrijven, maar Lemmy Kilmister van Motörhead kwam ertussen. In een nogal geestig en filosofisch gesprek op de televisie zei hij tweemaal: “Je kunt niet alles hebben – waar zou je ’t laten?” Het herinnerde me aan een uitspraak van La Esterella, zoals vertolkt door Chris Van den Durpel: “Ge kunt niet alles hebben he. Waar zoudt ge ’t zetten?” Een wonderlijke coïncidentie.

De stoere muzikant strekte ook enkele keren de benen en wandelde een eindje. Het gaf me de gelegenheid om zijn bijzonder doeltreffende swagger te analyseren, en zelfs na te bootsen. Bij elke wijdbeense stap eventjes door de knieën zakken, dat lijkt me het geheim.

6 gedachtes over “Alles

  1. Dag Leen,
    Als je in mijn blog in kijkt zie je dat ik van rock- en hardrock- muziek houd – ook van Lemmy Kilmister en Motörhead. De kombinatie van Lemmy Kilmister en philosophie lijkt ironisch, ver vanaf de werkelijkheid omdat ik Lemmy Kilmister ken als vaak dronken met een keiharde stem. Ik denk wel dat de combinatie van rock-muziek en philosophie mogelijk ist. Zo vind ik in “Child in Time” van Deep Purple philosophische denken (… the line is drawn between good and bad … ), ook “Stairway to Heaven” van Led Zeppelin (in plaats van hun eigen weg te zoeken word een trap naar de hemel gekocht). Ik bewonder zeer de duitse rock-muzieker Wolfgang Niedecken van de groep BAP (Kristallnaach was ook in NL/B bekend). Hij is in het laatste jaar 60 geworden en heeft zijn autobiografie geschreven. Zijn gedachten zijn zeer diep, en hij heeft voor alles een eigen mening. Misschien ist dit niet het geval bij Lemmy Kilmister. Ik heb hem nog nooit horen praten. Ik pas soms niet zo goed op of iets coincident is of niet.

    Prettige dag
    Dieter

    1. Dank je Dieter – ik bedoelde het meer als een grapje, omdat Lemmy K. in het interview precies hetzelfde zei als een gewaardeerde oude schlagerzangeres van Antwerpen, La Esterella, die bovendien door komiek Chris Van den Durpel als een typetje werd gebracht. Het was een grappige samenloop van omstandigheden, zeker voor wie La Esterella – een keurige oude dame – kent. In het interview, of de rockumentary, klonk Lemmy in elk geval bijwijlen kalmer en filosofischer dan men zou verwachten. Vanaf nu zal ik ook letten op Wolfgang Niedecken!

      1. Dank je Leen. La Esterella heb ik niet gekend. Schlagerzangers vind ik allgemeen afschuwelijk. Wolfgang Niedecken is misschien moeilijk te begrijpen omdat hij in de Keulse dialect zingt. Maar ik denk dat de Keulse dialect voor buitenlanders niet zo moeilijk te begrijpen is dan de dialecten in Belgie (ook Leuven !!!!). De teksten van Wolfgang Niedecken zijn zeer diepzinnig en waard om te luisteren !

  2. Door op je blog citaten in het Keuls te lezen (de spreekwoorden), begon ik ook al te vermoeden dat het Keuls en het Brabants dikwijls op elkaar lijken. In “Rockox” zal je hier en daar ook terugvinden hoe nauw de banden tussen Keulen en Antwerpen waren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s