Aanblik

220px-Alda_Merini
Ik begin een gedicht van Alda Merini te lezen. Ik bedenk dat ik haar gezicht zou willen zien. En hier is het. Ik kon haar hebben gekruist, op een dag aan de Naviglio Grande in Milaan, waar ze in een krot woonde en ik speurde naar sporen van Da Vinci. Het voordeel van blijven doorleven is dat het almaar gemakkelijker wordt om genegenheid te voelen bij de eerste aanblik.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s