‘Iconoclast Strike Force’ heet deze tekening van Simon Spruyt. Samen met ander werk te genieten op zijn blog sgf corp.
Uncategorized
Joost
Na een paar eeuwen is het wel duidelijk: vurige dichters overleven langer. En Justus de Harduwijn bezat een onnavolgbare soort argeloze vurigheid. Zo is het nu eenmaal: die heb je of die heb je niet. In 1613 publiceerde hij zijn jeugdzonde, het “Venus-gejanksel” waarvan slechts één exemplaar bewaard bleef. De wereldlijke liefde voor Roosemond. Hieruit sonnet VIII:
Waert dat de rechters my volcommen recht eens deden,
Dat sy van dagh tot dagh my aen-doen sonder reden.
Van mijnen trauwen dienst, met druck en anxst bestreden.
Wel met Cupido self doen tuyghen , en de Doot,
Dat sy my hulpeloos wel meynden te doen sterven.
Maer weet ghy wat ick vrees’? dat die twee ooghen schoon
Buyten al mijn ghelijck, mijn recht en mijn vertoon
Zo dus
Zo ziet het bureau eruit van iemand die dagelijks schrijft, schrijft, schrijft aan een boek over Bruegel, die familie en vrienden verwaarloost en niet ten overvloede haar naasten bedankt voor hun geduld.
Revers
Ook de etalage van de kleermaker werd passend versierd, met revers en een katje, beschut achter de bovenste knop. En zo val ik dankzij The Big Draw van de ene verbazing in de andere.
Big Draw in Leuven
Dit jaar vind ik het heerlijk om door de stad te wandelen en overal op etalages tekeningen te zien, of zelfs de tekenaars, op krukjes of ladders, te zien werken. Leo Fabri tekende voor het uitstalraam van stripwinkel Het Besloten land een aantal vertrouwde figuren, allemaal gewapend met sleutels om dat geheimzinnige besloten land te openen. En de apotheek in de Tiensestraat bij het stadspark heeft nu voor elke kwaal wat in huis.
Monaco, 1956
Ik kreeg twee fraaie oude fotoalbums ten geschenke. Een onbekende reiziger had er beelden van Europa in vastgelegd. Hij reisde in een Volkswagen, samen met zijn vrouw en moeder. Ze tuften via het meer van Annecy naar Venetië. De foto’s van de lagunestad zouden me kunnen doen huilen: er zijn amper toeristen op te zien.
Onderweg stopte ons gezelschap even aan de kade in Monaco. En daar, op 7 juli 1956, kregen ze de kans om glamour te vereeuwigen.
Tegen u
Weldra begint het tekenfestival The Big Draw in Leuven, maar een romantische ziel was iedereen voor. Ik passeer dit mooie bericht al een paar dagen op mijn ochtendwandeling naar de krantenwinkel.
Fairfield Porter
Het hoeft niet altijd om Bruegel te gaan, daarom ter verfrissing van het oog deze foto van de Amerikaanse schilder Fairfield Porter.
(Een kleine ontdekking via de blog Miss Moss)
I muri parlano
Staat er nu echt een woord dat ik koos op een Italiaanse muur? Misschien wandel ik er nog tijdig voorbij.
https://vimeo.com/133289504
In de toren van Babel
De Franse archeoloog Jean-Marie Blas de Roblès schreef een fantastische novelle over een archeoloog die binnendringt in de Toren Van Babel. Zijn leidraad is het schilderij van Pieter Bruegel in het Museum Boijmans van Beuningen. Aangekomen op de derde verdieping van het verbijsterende gebouw, noteert de ontdekkingsreiziger: “De enige constante sinds het begin van mijn verkenning is, nu alle volkeren en talen gemengd zijn, dat de mensen hun spraakvermogen verliezen wanneer men hun vragen stelt over iets anders dan de handeling die ze aan het verrichten zijn.”
Jean-Marie Blas de Roblès, Les greniers de Babel, (Collection Ekphrasis), 2012.
Leen Huet 